Morianen

23 mei 2013

Vannacht droomde ik dat ik tijdens het wielrennen met witte wortelen gevoederd werd. Luik-Pastinaken-Luik.

Toen ik op Pinksteren op het perron van de metro in Bahnhof Zoo op het treintje naar Steglitz stond te wachten, kwam er een jonge man met een rugzak op me af die tegen mijn voet schopte. Hij jongleerde met een flesje spuitwater en ratelde de hele tijd in een taal die ik niet verstond, als het een taal was. Het was een mooie jongen, slank en met krulhaar, een jaar of vijfentwintig, schatte ik. Hij zag er niet verwaarloosd uit. In elk geval stapte hij in dezelfde wagen die ik had uitgekozen. Hij tolde er wat rond. Ik deed een experiment en stapte voortijdig uit in Spichernstrasse. Hij ook. Ik zette mijn weg voort met de volgende trein en zorgde ervoor dat ik in een andere wagen stapte dan de vreemde man, van wie ik vond dat hij een agressieve dreiging uitstraalde. Maar een halte verder, merkte ik dat hij toch weer in mijn wagen stond. Hij was niet gaan zitten, bleef woest met zijn flesje zwaaien en ratelde de hele tijd door. Op een bepaald moment leunde hij naar achteren, slingerde vervolgens zijn bovenlijf naar voren alsof het werd afgeschoten en spuwde met volle kracht in het venster, waarop zich een schuimige klodder aftekende die lijdzaam naar beneden droop. In de Berliner Strasse stapte ik weer uit. Hij ook. Maar in dat station schudde ik hem van me af, tenminste, als hij me achtervolgde. De volgende dag las ik in de krant dat er in de supermarkt van Gesundbrunnen een verwarde jongeman van dertig was opgepakt. Hij had met een mes een man gedood. Ik voelde me de hele dag verstoord.

Het ministerie van Buitenlandse Zaken in Berlijn kan ik niet passeren zonder in de kolos – in 1934 op bevel van Hitler als aanbouw van de Reichsbank gebouwd naar de plannen van Heinrich Wolff – een enorme laars te zien die de hele omgeving verplettert. De namen van de straten aan de voet van de laars geven me gelijk: Kleine Kurstrasse, Kleine Jägerstrasse, enz. Verder constateer ik dat de ambassade van Noord-Korea op het terrein staat waar ooit Hitlers weggebombardeerde lievelingshotel Kaiserhof stond, op de hoek van de Glinka- en de Mohrenstrasse. De partijcentrale van de NSDAP was er in 1932 op de bovenste verdieping gevestigd. Een betere plek had de Noord-Koreaanse ambassade zich niet kunnen dromen.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: