Adempauze

27 april 2013

Eergisteren. Zoveel kerkhoven in de buurt van Südstern, zo vitaal tegen elkaar geschurkt, zo gulzig opeengehoopt op deze melkweg van de dood dat er wel een Kreuzberg op Tempelhof van moest komen. Om maar te zwijgen van de doden, die uitblazen van hun al te platte rust op deze mooie lentedag, waarop alles kwettert wat verknipt en gevleugeld is. En dus neem ik geen rust in café Atempause tegenover het kerkhof van Jeruzalems und Neue Kirche IV, dat grenst aan de Luisenstädtische Friedhof (Hé Stresemann!) en de Friedrichswerdersche Friedhof (hé Busse!) en dat in zijn onmetelijkheid slechts een fragment is van de Friedhöfe I, II und III van dezelfde Jerusalems und Neue Kirche, die op hun beurt behoren tot het complex van de kerkhoven voor de Berlijnse Hallepoort. En in dit caleidoscopisch universum van de postume geste zijn alle grafstenen telescopen waarop de eigenaars hun naam hebben gegraveerd. Vanuit hun omgekeerde kraaiennesten hoor je ze met mollenpootjes discreet schreeuwen: ‘Zee in zicht!’ En zie, als we er niet in verzeild geraken dan stranden we toch in het Kaffee am Meer in de Bergmannstrasse.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: