Morianen

23 april 2013

Dertig jaar geleden publiceerde het Duitse magazine ‘Stern’ de dagboeken van Hitler. Het weekblad trompette dat de geschiedenis van het Derde Rijk nu wel herschreven moest worden. Maar de dagboeken waren een vervalsing. ‘Stern’ herstelde zich nooit meer van dit debacle. Ook de reputatie van de Britse historicus Hugh Trevor-Roper, die de dagboeken voor echt had verklaard, was naar de vaantjes. Hoe kon het zo ver komen? Het waren uitgerekend de argumenten die tegen de echtheid van de dagboeken spraken die de experts overtuigden van hun authenticiteit. Niemand kon zich voorstellen dat een vervalser zich de moeite zou getroosten om zo veel banaliteiten in zo’n kolossale omvang te produceren. Het was niet de inhoud, maar de dimensie van de vervalsing die de experts in de hinderlaag lokte.

Een tikfout is snel gemaakt. Zelf heb ik wel eens met hatelijke groeten afscheid genomen waar ik toch hartelijk bedoelde. Nu lees ik hoe de joodse journaliste Bella Fromm de hoofdredacteur van de ‘Vossische Zeitung’ redt door hem op 21 juli 1933 te wijzen op een schrijffout in de ondertekening van een brief aan Joseph Goebbels. De hoofdredacteur had zijn brief afgesloten met de groet ‘Heilt Hitler’.

In Spanje worden de biljetten van 500 euro Bin Ladens genoemd: iedereen weet dat ze bestaan, maar niemand heeft ze gezien.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: