De lucide blindheid van Pepys

14 april 2013

Na tien jaar kapte Samuel Pepys met de dagboekschrijverij. Omdat hij vreesde blind te worden? Nee toch, in het decennium van zelfobservatie had hij zichzelf van top tot teen gescand. Aan dat experiment viel niets meer toe te voegen. Hij had zichzelf binnenstebuiten gekeerd. Zelfs naakt moet hij zich als een afgedragen kledingstuk hebben gevoeld. In zekere zin kon hij voor zichzelf geen oog meer hebben omdat hij inzag dat zijn blik verzadigd was: een vorm van lucide blindheid dus.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: