Een bron van vreugde en melancholie

21 december 2012

Het ouderschap is op verschillende manieren uniek. Als het kind ouder wordt zijn z’n jaren niet echt van tel in de ogen van de ouders. De oorzaak van dat fenomeen is niet dat de ouders het kind klein willen houden, maar dat het in hun ogen en hun fantasie op om het even welk ogenblik en in één ogenblik alle leeftijden kan hebben die het ooit heeft gehad. Ouders zien hun kind haast nooit alleen in de tegenwoordige tijd, maar tegelijk ook min of meer bewust in de wisselende verleden tijden waaraan het deel heeft gehad. Hoe ouder het kind wordt, hoe beter het deze metamorfose belichaamt. Kinderen zijn in de ogen van hun ouders niet alleen wat ze zijn, maar ook altijd wat ze waren. Het is alsof je een net uitwerpt en bij het ophalen dode en levende dingen uit verschillende tijdperken in één oogopslag waarneemt. Dat verschijnsel, waarin verschillende perspectieven simultaan geopend worden, is een bron van vreugde en melancholie.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: